Üzüp Gittiler


Üzüp Gittiler Şiiri

Her selam verene dedim
Saflar listesine yazıp gittiler.
Doğruyu söyledim, hep hayır dedim
Hayrı şerre yorup, üzüp gittiler.
Gönlüm sevgi ile coşan bir dere
Zerrece yer yoktur riyâya, kire
Sırtımdan hançerle düşürüp yere
Ayaklar altında ezip gittiler.
Dertliyim” diyene derman ararken
Dilimde tatlı söz, teselli varken
Ellerim özenle yara sararken
Maskeler ardından süzüp gittiler.
Boşlukta kalsa da uzattığım el
Dost ile arama hiç koymam engel
Atıp yüreğime zehirli çengel
Gönlümde huzuru bozup gittiler.
Arsıza meziyet; iftira, yalan.
Çamur tutmasa da izi var kalan
Girdiler gönlüme, ettiler talan
Hedef tahtasına dizip gittiler.
Gafletim düşürdü beni bu hale
Almam edepsizi artık kaale
“El Basîr” Rabb’ime ettim havale
Yüklenip günahı kızıp gittiler.
Tıynet bozuk ise ne desen boşa
Edep, erdem, irfan gitmiyor hoşa
Yine de beddua etmedim hâşa
Sabrıma şaşırıp bezip gittiler

Mecit Aktürk




Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*