Geliyorum Yanına Annem


Geliyorum Yanına Annem Şiiri

ben bu kenti terkediyorum anne
ne olur tek kelime etme…
nefret ediyorum bu kalabalıktan
nefret ediyorum iki yüzlü kahpelerden
bu şehir beni bitirdi anne
bu şehir anlamını yitirdi be anne…
ben bu şehri, seninle sevmiştim anne,
sen doğurmuş sen büyütmüştün
sen korumuştun beni
ve sen… şimdi yoksun anne,
o kadar çaresiz
o kadar yalnızım ki bu şehirde
hani çıkıp gelsen var ya !!
bu şehrin yıldızları evladım der,
bağrına basardı beni,
o zaman hiç ağlamazdım anne…
hatırla güzel annem, hatırla…
kınalı kuzunu nasılda severdin,
hatırla melek yüzlü annem, hatırla…
nasılda öperdin yanaklarımdan doya doya…
hele ki hasta olduğum günlerde
hele ki yemeden içmeden kesildiğimde
nasılda üzülürdün, annem…
unutmadım annem, unutmadım…
sen kıyamazdın ki kuzucuğuna,
sen dayanamazdın ki ufacık rahatsızlığıma,
şimdi her zamankinden
çok daha ihtiyacım var sana,
ne olur…
ne olur bu karanlık şehirde
yapayalnız bırakma beni, annem…
bu şehir
ve burada yaşayan insanlar…
bu şehir
ve bu sokaklarda gezenler…
senin gibi bakmıyor,
senin gibi sevmiyorlar,
sensiz yaşayamıyorsam suçlu sen değilsin
ne olur üzülme,
geç kaldım biliyorum,
sakın merak etme, geliyorum yanına,
geliyorum annem…

İlyas Baltacı




Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*